Skip to main content

Full text of "Gairm dhusgaidh o'n Dia shiorruidh do mhuinntir neo-iompuichte"

See other formats


Digitized by the Internet Archive 
in 2013 






http://archive.org/details/gairmdhusgaidhon1817corb 



GAIRM DHUSGAIDH 



ON 



DIA SHIORRUIDH 



DO 



MHUINNTIR NEO-IOMPUICHTE. 



Le mr. samuel corbyn, 

Sean Mhinisteir soisgeulacb. 



GLASCHU: 

Clo-bhuailte le Og^ Galib> <£• Ce. 

AGUS 

R'AN REIC LE M. OGLE, 



1817, 



GAIRM DHUSGAIDH 

o'n 

Dia shiorruidh do mhuinntir neo-iompuichte. 



Tha teachdaireachd agam o Dhia a' t'ionnsuidhse 
nach do mhothaich riamh ath-gheanmhuinn, no 
cumhachd ais-eirigh Chriosd, ach a ta marbh ann 
do pheacaibh gus an là 'n diugh ge b'e cia fhad 'sa 
thàinig thu air t'aghaidh ann an coslas sgiamhach 
na diadhachd a chum muinntireile mhealladh, agus 
na naoimh, agus t'anam ièin; tha olc air a chur 
an ceill a' t'aghaidh leis an Tighearna, tha là do 
sgrics am fagus, agus tha na niihe a thig ort a' 
deanamh cabhaig Deut. xxxii. 35. Tha leir sgrios 
agus truaigh ann do shiighibh, agus tha'n leabliar 
beag so air a chur a' t' ionnsuidh ìeis an Tìghearn, 
theagamh, gu stad a chur ort ann do shligh ea- 
eèilhdh. Co is urradh a chur an ceill cia ioogan- 
tach a ni thu luathghaire gu siorruidh ann an 
saibhreas saor ghràis, ma dh'fhosglas spiorad Dhè 
doshuiieansa, thanisri cabhaig dhall a ruithdh'ionn~ 
suidh na muinntir a ta air an damnadh, le brèig 
ann do ìàimh dheis. Feuchaidh mi ri do gràineat- 
A 2 



schda, agus truaigh òo staid a chur fa d' chomh- 
air. Ged tha moran aig aideachadh gur peac- 
aich mhora iad fein, gidheadh cha'n'eil am peacadh 
air a dhearbhadh orra, agus cha do chreid iad gu'm 
bheil am binn air a toirt a mach, oir chaVeil iad 
a' creidsinn % leis a chridhe chum fireantachd. Is 
duine no bean thu tha buailteaeh do'n bhàs, agus 
theagamh nach'eil ach beagan gaineamh ann do 
ghloine gun rtiith, agus an sin c'ait' am bi thu ? Na 
ciiult am mathanas a ta nis aìr a thairgse gu saor 
dhuit, gun airgiod agus gun luach ; na cuir suar- 
ach fuil Chriosd, na saltair fo d' chois mac Dhè, 
oir an sin cha'n fhàgar iobairt air son do pheacan- 
na : na mùch gluasaid a' spioraid, oir tha'n t-àm 
am fagus, nach dean e stri riut tuille gu bràth* 
*' Mosgail thusa a tha d' chodal agus eirich o na 
marbhaibh, agus bheir Criosd solusduit," Ephes v. 
14<. Na diult a chomhairle so tha Dia toirt dhuit, 
a' t'aghaidh fein. No bi ri fanoid air eagal gu'n 
deanar do chuibhreach laidir Isaiah xxviii. 22. An 
uair a chunnaic an Tighearn o shean gu'n robh 
alngidheachd an duine mor, sgrios e an saoghal ìe 
tuil, agus bithidh Iosa Criosd gu h-aithgear air 
fhoillseachadh o nèamh ann an teine lasrach a 
ghabhail dioghaltais orrasan nach'eil umhail da 
shoisgeul. Ged tha thu ann a' leithid a chodal 
trom nach urradh cumhachd chruthaichte do dhus- 
gadh, gidheadh is urradh an Tighearna le ro 
mheud morachd a chumhachd a radh ruit a nis, 
an uair tha thu ann a' t'fhuil, Bi beo, agus is ur- 
radh e an t'àm so a dheanamh na àm gaoil. Duisg, 
duisg, O ghairdein an Tighearn, mar anns na lailh- 
ibh o shean. Gheall thu gu'm " bheil an uair a' 
teachd agus a nis ann, anns an cluinn na mairbh 
guth mhic Dhè, agus- iadsan a chiuinneas bithidh 



iad beo." Eoin v. 25. Àch co aca dh'eisdeas tu no 
nach eisd, biodh fios agad, gu'm bheil rioghachd 
Dhè air teachd dlu dhuit. 

1. Smuainich air do pheacaidh antromaichte. 
Tha do chridhe ro aingidh; o sfntha t-uile dhroch 
smuaintean a' sruthadh a mach, t' adhaltranas, do 
stricpachas, do mhortadh, do ghoid, do shannt, 
t'aingidheachd, do mheall-toireachd, do mhacnus, 
do dhroch shùtt, do thoibheum t-ardan ; is iad so na 
nithe tha ga. d' sbalachadh Mar. vii. 21. 

Air son na nithe so tha fearg Dhe a' teachd ort, 
Eph, v. 6. Na meall t'anam neo bhàsmhor, thusa, 
tha deanamh an ìeithide so do nithibh, cha sheal- 
bhaich thu rioghachd Dhè mar uighreachd. 1 Cor. 
vi. 9, 10. Co an aon do reachdaibh cothromach 
Dhè nach do bhris thu ? Rinn Dia an duine ceart 
ach dh'iarr esan iomadh innleaehd a mach. il Tha 
uile bhreithneachadh smuaintean do chridhe a 
mhàin olc an comhnuidh. Tha t'inntinn fheolmhor 
an naimhdeas an aghaidh Dhe ; am feadh tha thu 
anns an fheoil cha'n urrainn thu Dia thoileachadh 
Rom. viii. 7, 8. Cha'n'eil eagal De fa chomhair 
do shuilean. Nach'eil e na throcair iongantaich, 
nach sgriosadh Dia thu ann am mionaid air son 
meud t'ain-eòlais 5 do leisge agus 'cion-mothachaidh, 
cruais do chridhe agus do mhi-chreìdimh, agus air 
son do ghràinealachd uaigneach ? Nach'eil do 
pheacannsn air an antromachadh gu mor ? Am 
bheil peacannan air bith cosmhuil ri do pheacaibh 
se? Nach do shaothraich seirbheasaich Dhè, agus 
nach do chaith iad iad fein gu diomhain air do 
shonsa? Gu cinnteach tha thu air tuiteam ann 
an làmhaìbh an Dè bheo, agus feudaidh tu bhi na 
t'uamhann dhuit fèin. Cha'n ionghna leam ged 
tha curam ort air eagal nach mathar do pheacanna 
a3 



6 

gu bràth, ach gu'm bheil thu an cunnart ditidh 
shiorruidh, air eagal gu'n òl thu do fhion corruich 
Dhè, tha air a thaomadh a mach gun mheasgadh 
ann a' cupan fheirge ; air eagal gu'n d'theid am 
peanas is mo chur an gniomh ort ; agus gu'm bheil 
thu beo fuidh dhùil eagalach breitheanais agus 
corruich theinntich a sgriosas an t'eascaraid Gabh 
aithreachas uime sin, mu'm peacaieh thu, gus nach 
bi leigheasair do shon. 2 Eachd. xxxvi, 16. Nach 
'eil thu bodhar do f huaim aoibhneach shaoir mha- 
thanais pheacannan air a chur an cèill dhuit trid 
fola Chriosd ? Cionnas a iheid thu as a ta dean- 
amh dimheas air slainte co mor ? Thoir an aire 
air eagal gu'm bi thu cosmhuil ris an talamh a tha 
'g òl an uisge a tha teachd gu tric air; agus gidh- 
eadh a' toirt a mach droigbionn agus drisean, agus 
a tha air a chur air chul, agus fagus do mhallach- 
adh ; d'an deireadh a bhi air a losgadh. Eabh. vi. 
7, 8, Tha aobhar agad bhi fo uamhann an còrnh- 
nuidh, air eagal gu'n abaireadh an Tighearn mu 
d' thimchioll, mar thuirt e mu'n chraoibh fhige gun 
mheas; " gearr sios i, c'arson tha i na dragh air an 
talamh ?' 

2. Smuainich air do staid eagalach 'san àm a ta 
lathair. Tha thu air do dhiteadh a cheana, do 
bhrigh nach'eil thu creidsinn Eoin iii. 18. Tha 
beagan dàile o'n bhàs air a thoirt dhuit a mbàin 
trid foighidin iongantach Dhè. Cha'n fhaic thu 
beatha ach tha fearg Dhè gabhail comhnuidh ort. 
An staid so gu fuireach ann gu neo-churamach aon 
mhionaid n^s iaide ì Thoir comas labhairt do 
d' choguis. 

2. Cha'n'eil earbsa agad ; nam biodh t'anail air 
ioì as, tha do staid anvearbsach. Tha thu ag radb,, 
llss dùil agam bhi air rao thearimdh le losa Criosd $ 



ach tha'n Tighearn ag radh, gu'n d'theid doehas 
a' chealgair a dhith, agus gu'u gearrar as e, Oir 
ciod e a dhochas an uair a bheir Dhia air falbh 
anam ? Job xxvii. 8. Cha'n aithne dhuit sligh 
na sìth ; tha thu gun Chriosd, 'na do choigreach 
do na geallaibh, gun dochas, agus gun Dia 'san 
t-saoghal. Eph, ii. 12. 

3. No theagamh gu'm bheil thu no's measa, agus 
ann an cor no's cunnartaiche, cba'n'eil agad ach 
earbsa mharbh. Am bheil t'earbsa air a ginteinn 
le cumhachd ais eirigh Chriosd ? Nach do phiìl 
eridhe meallta thaoibh thu, nach urrainn thu t'anam 
a shaoradh, no radh, nach eil breug ann mo làimh 
dheis ? Isai. xliv 20. Tha'n duine laidir fo arm- 
aibh ga d' chumail ann an sìth mheallta, Tha thu 
a'd' chodal, an uair nach'eil do sgrios ri tàimh-neul, 
ach ri mor chabhaig. Tha thusa cosmhuil ri neach 
'na chodal air barr croinn luinge; gluais car tamuill 
ann an solus nan sradan a bheothaich thu, agus an 
sin gheibh thu so o làimh Dhc, luidhidh tu sios ann 
an doilghios. Is. 1. 11. 

4, Tha thu dluth do sgrios, agus is iomchaidh 
dhuit, a bhi a' bith shealltuinn gu'm bheii truaigh 
nach gabh seachnadh a* teachd ort. Tha thu an 
crochadh os ceann lasraichean ifrinn a mhàin le 
snàthain do bheatha; nam biodh sin air a ghear- 
radh, thuiteadh tu sios air ball ann an truaigh o 
nach'eil saoradh. An uairluidheas tu sios gu codal 
co aig am bheil fros nach dùisg thu le lasraichibh 
mu do chluasaibh ì 1 An uair a thig an oidhche, v 
feudaidh tu radh le cridhe gort cràiteach a nis th& 
mo dhamnadh ni's faigse na bha e 'sa mhaduinn.. 
Thusa chaidh chronachadh gu minic, agus a ta 
fathast a' cruadhachadh do mhuineal, sgriosar gu 
h-obann thu, agus sin gun leigheas. Gnath, xxix^ 1», 



Feudaidh am focal so uamhainn a chur ort gach aon 
oidhche: amadain air an oidhche nochd iarrar d'an- 
am ort. Luc. xii. 22 

5. Mur do dhùin Dia cheana thu fo mhalìachadh 
uaigneach, cha'n'eil fhios agad, c'uine dh'fheudas 
e dheanamh, agus mionnachadh na fheirg nach 
d'theid thu a steach do shuaimhneas. Eabh. iii. 1 1. 
Do bhrigh gu'm bheil thu ceangailt ri d'iodhalaibh, 
tha aobhair agad a bhi fo churam, air eagal gu'n 
dubhairt Dia' Leig leis. Esan tha truaillidh biodh 
e truaillidh an comhnuidh, Caidlidh tu codal bith- 
bhuan agus cha dùisg thu. Ann do shalchar tha 
neo-ghloine, do bhrigh gu'n do ghlan mi thu agus 
nach robh thu glan: cha bhi thu air do ghlanadh o 
d'thruaiHidheachd ni's mò gus an d'thoir mise air 
mo chorruich gu'n gabh i tàmh ort. Esec. xxiv. 
13. 

6. Feudaidh tu dàil fhaotainn o ifrinn chum dc* 
pheacanna dheanamh ni's antromaichte, gus an lion 
thu suas tomhas t'aingidheachd O staid uamhasach! 
duine bhi beo mhàin chum a bhi carnadh suas con- 
rtaidh gu bhi ga losgadh fein gu siorruidh, eadhon 
ionmhasan feirge airson an là dheireannaich. Seum, 
v. 3* 

7. Feudaidh e bhith gur e an t-aobhar nach 'eil 
Dia ga d' bhualadh marbh ann ad pheacaibh do 
bhrigh gu'm bheil thu air do ghìeidheadh air son 
doirinnean ni's mò, chum s gu'n d'thig feirg ort 
gus a chuid is faide. B'f hurast do Dhia doleith- 
idse do chnuimh ghrànei} a phronadh na bloighdibh 
am mionaid, ach tha e a' caomhnadh an aingidh gu 
là an sgriosa. Bithidh iad airan toirt a mach gu Ìa v 
na feirge. Iob, xxi 30. Air son na criche so s agus 
sn rùìn so feudaidh tusa bhi air do thogail suas 
churn gu'm foillsicheadh Dia a chorruich agus gu'm 



cfeanadh e aithnicht a chumhachd, agus uime sin 
tha e giulan le mor f had fhulangais soitheach nà 
feirge a ta air ullachadh air son sgrios. 

3. Thoir fainear do naimhdean. 

1. Tha'n lagli ga d'mhallaehadh oir a ta e scri- 
obhta. " Is malluichte gach neach nach buanaich 
anns na h-uile nithibh a ta scriobhta ann an leabhar 
an lagha chum an deanamh: tha e aig innseadh 
dhuit gu'm faigh thu gu cinnteach bàs. Gal iii 10. 
Frasaidh an Tighearn nuas ribean ort; ann an 
iomlaine pailteis t'fhein-fhoghantais bithidh tu ann 
an teanntachd Tha na h-uile nithethathu sealbh- 
achadh air am mallachadh dhuit Deut. xxviii. Bi 
air chrith a pheacaich a ta ann an suaimhneas oira 
ta Dia a'teachd ann an teine eud chum an talamh a 
bhualadh le maliachd: tha fearg Dhè airfhoillseach- 
adh o nèamh an aghaidh gach uile aingidheachd 
agus eucoir dhaoine, a tha cumail na fìrinn ann an 
neo-fhireantachd, 

2. Tha'm bàs agus ifrinn a' feitheamh riut; tha 
chruitheachd gu ìeir air a sgitheachadh le do 
ìeithid adhragh air an talamh, agus a ghrian Je bhi 
dealrachadb air do kithid chreutoir breun, agus gu 
h-aithghear foiljsichidb na nèamha d'airgidheachd 
uaigneach, agus eirigh an talamh suas a t'aghaidh. 
Is e so do chuibhrionn o Dhia, agus an oighreachd 
air a cuir air Jeth dhuit le Dia. Nis thoir fainear 
so thusa nach cuimhnich Dia, air eagal gu'n reub 
e as a cheile thu, gun neach ann a theasairgeas tu. 
Salm 1. 22. 

3. Tha'n diabhol a'beucaich mar leomhan air son 
na creich gu do shlugadh suas; an uair tha e ga d' 
chasaid an lathair Dhè; cha'n'eii a h-aon agad ann 
an flaitheas a thagras do chùis. Smuainich ort 
fein ciod a nt mi ann an ìà an fhiosradhaidh, agus 



10 

anns an sgrios a thig o chein? Co dh'ionnsuidh an 
d'theid mi air son cobhair, no c'ait am iàg mi mo 
ghlòir. lsai. x, 3. 

4-. Tha Dia na namhaid miìlteach dhuit. Tha 
gnuis an Tighearn a t'aghaidh. An urradh do 
chridhe fulang^ no do làmhan a bhi laidir anns an 
là anns am buin mise riut. Cò a's urradh seasamh 
roimh fheargsan? Agus cò dh'fhèudas fuireach 
ann an dian theas a chorruich ? Nah. i. 6. 

4. Smuainich air do thruaigh an deigh so. 

1. Is eigin duit am bàs f haotainn gu h-aithghear, 
agus an sin cha bhi t~uine, no là do ghràis ann ni's 
mò. Cha'n fhaigh thu tuille a chaoidh an ni a ta 
t'anam a' miannachadh. 

2. Thig Criosd le deich mìle da naoimh gus a 
chuis a dhearbhadh ortsa, nach gabh dusgadh a nis. 
Bithidh cumhachd agus teachd an Tighearn losa 
'sna neoiì ro-uamhasach, an uair thig e ann a ghloir 
fein agas ann an gloir Athar. Seididh an trompaid 
dheireannach, fosgiar na h-uaighean, agus bheir 
a'mhuir agus am bàs agus ifrinn suas na mairbh; 
an sin bheir Criosd a mach a naimhdean leis nach 
b'àill gun riaghladh e os an ceann ; an sin eighidh 
tu ri na beanntaibh agus ri na creagaibh, tuitibh orrn 
agus folaicnibh mi o ghnuis an Ti a tha na shuidh 
air an i igh-chathair, agus o ehorruich an Uain, oir 
tha là iuor f heirge air teachd, agus co dh'fheudas 
seasamh? Taisb. vi 16, 17. Ach cha bhi dorchadas 
no sgàile bà?s ann, fìar am folaich luchd deanamh na 
h-aingidheachd ia<{ fein. Iob xxxiv. 22, Dh'fheud- 
adh eadhon iomradh air na nithibh so am peacach 
a's aingidh a dhusgadh. 

3 Theid cùis dhitidh a thoirt a t'aghaidh agus 
bteith thoirt ort aig cathair breitheanais an Dè 
eheirt far an eigin duinn uile seasamh. 2 Cor. v. 10... 



11 

Ann an sin bitbidh do pheacannan uaigneach uiìe 
air an toirt gu solus chum do nàire shiorruidh. 
Tha'n t-àm air teachd anns an toisich breiiheanas 
aig tigh Dhè, agus ma thoisicheas e againne, ciod 
is crioch dhoìbhsan nach'eiì umhail do shoisgeul 
Dè ? Agus ma's ann air eigin a thearnar am firean 
c'ait an taisbean na h-ain-diadhuich agus na peac- 
aich iad fein ? 1 Pead. iv, 17, 18. , Esan a dhoirt 
f huii aon uair air son pheacach, thig e nis chum 
breith a thoirt ort, agus do dbiteadh, agus o 
bbreith-sa cha'n'eil e air chomas a chùis a thogaih 
An sin eiridh gach uile shearmon agus cronachadh 
dileas a' t'aghaidh Cha'n àill leat a bhi rèidh ri 
t'eascaraid gu h-aithghearr am feadh tha thu maille 
ris air an t-slighe. Cha chluinn thu ni*s mò guth 
caomh Chriosd a ta gairm ort. Thigibh oir a ta 
na h-uile nithe nis uìlamh Luc. xiv. 17. Ach is 
eigin dhuit an guth sin a chluintuinn, olc air mhath 
leat Eiribh sibhse ta marbh, agus thigibh gu 
breitheanas> Bu mhor an trocair dhuit, na gabh- 
adh roimh-smuaineachadh air uamhainn an Jà sin 
greim air do choguis neo-mhothachail, ge b'e ait 
an rachadh tu. Tha do Bhreitheamh na sheasamh 
aig an dorus, agus tha teachd an Tìghearn tarruing 
fagus ; duisg uime sin thusa tha'd chodal, agus ul- 
laich gu coinnimh a thoirt do'n Tighearn anns an 
athar. Cuiridh Iosa Criosd fein an ceili a' bhinn 
uamhasach sin a't*aghaidh ; imichibh uam sibhse ta 
malluichte, gu teine siorruidh a dh'ul^aicheadh do'n 
dhiabhol agus da ainglibh. Cia brònach a ghlaodh- 
as anama air an diteadh an sin air son trocair^ no 
fuasglaidh, leis am fuath a nis a bhi air an aith- 
leasachadh, agus tha toirt toibheim do spiorad 
Chriosd? 

4. Thusa air nach druidh focal a nis chum teich- 



12 

€adh a dh'ionnsuidh Chriosd, luidhe tu sios anns 
tia lasraichibh a's teoithe an ifrinn, Bithidh e na's 
so-iomchair do Shodom 8gus do Ghomorra aig là 
bhreitheanais, na dbuitsa. Is eigin duit falbh gu 
teine siorruidh, an uair a theid na fireanaich gu 
beatha shiorrui h. larruidh tu bà&achadh, ach 
teichidh am bàs uait. 

Bu mhiann leat dol as o laimh Dhè" ach bithidh 
edo-dheanta. Nùhear peanas ort le sgrios siorruìdh 
o lathair an Tighearn agus o ghlòir a chumhachd. 
An sin bithidh uachdranachd aig na fireanaibh os 
do cheann air a mhaduinn so, agus dealraidh iad 
a mach mar a' ghrian an rioghachd an Athar; ge 
b'e aig am bheil cluasa chum eisdeachd, eisdeadh 
e. Gabhaidh Dia tlachd ann a'bhuaidhean a ghlor- 
achadh Je thusa sgrios Ni e gaire ri do sgrios agus 
ni e fanoid an uair a thig eagal ort; an uair a thig 
eagal ort mar fhasachadh, agus do leir sgrios mar 
iomghaoith, an uair a thìg eigin agus amghair ort 
Gnath. i. 26, 27. Cha'n urradh cridhe bhreith- 
neachadh, ni mò is urradh teanga dhaoine no aingil 
a chur an cèill ciod an fhearg a dhoineas an Tigh- 
earn Dia siorruidh, firinneach, agus cumhachdach 
a mach air soitheach feirge air ullachadh air son 
sgriosa. Anns an aite sin guiliidh tu, agus ni thu 
caoidh agus casaidh tu t fhiaclan far nach bàsaich 
cnuimh na coguis, agus far nach bi an teine air a 
mhuchadh. Nach 'eil thu fathast air do dhusgadh 
gu eigheach a mach u Ciod a ni mi chum 's gu'n 
tearnar mi o'n f heirg uamhasaich so a ta teachd ? 
An robh mi a' scriobhadh gu mir fiodha, no gu 
cloich, no gu carraig ailbbinn ? Thoir an aire air 
eagal gu'n d'thig an rabhadh so am breitheanas a 
t'aghaidh chum gu'm biodh tu air do bhriseadh, 
agus air do ribeadh, agus air do ghlacadh Isai. 



xxviii. 13. Bi cinnt dheth so gu'm faigh do pheao* 
annan a mach thu, Air xxxii. 23. 

Ach feudaidh cuid a radh, C'arson a ta thu mar 
so a'cur eagaiì air peacaich bhochda, Nach'eil Dia 
trocaireach ? 

Ach, carson tha thusa seasamh a mach a' dean- 
amh tarchuis air gràs agus trocair? Bu chòir gu'n 
treoraicheadh mathas Dhe thusa "chum aithreach- 
ais. Ged tha Dia trocaireach gidheadh air son ar 
peacanna gein agus gniomh thaìnig breitheanas 
air an t-saoghal uiie chum dìtidh, agus gach ui'e 
neach nach creid damnar e. Is cumhann an dorus 
agus is aimhleathean an t-slighe a ta treorachadh 
chum beatha, agus is tearc iad a ta 'g amas oirre, 
Matt. vii. 14, 

Tha thu radh stoch nach d'thig an là chreideas 
mi gu'm bheil mo staid co uamhasach agus toiltneach 
air damnadh. 

1. Thoir-fainear cha'n e scriobhadh dhaoinc ach 
focal Dè a ta air fhosgladh an so: bheir am fbcal 
so breith ort air an là dheireannach. 

2 Cha'n'eil sibh a' creidsinn do bhrigh nach ann 
d' am chaoraich a ta 'sibh, deir Criosd. Eoin. x. 
2S. Is comhara air feirg Dhè gu'm bheil thu 
diultadh comhairle Dhè a' t' aghaidh fein, Leugh 
Deut. xxix. Ma tha ar soisgeuìne fclaichte tha e 
folaichte dhoibh san a ta caillte anns na dhaìì Dia 
an t-saoghail so inntinn na droinge nach 'eil a' 
creidsinn. 2 Cor. iv. 4. Thoir an aire uime sin 
air eagal gu'n d'thig sin ort a ta air a labhairt anns 
na làidhibh, amhaircibh a luchd tarchùis, gabhaibh 
iongantas agus rachaibh a dhith oir tha mi 'g oib- 
reachadh oibre ann ur laithibh, obair nach creid 
sibh air chor air bith, ged innseadh neach dhuibh 
e Gniomh. xiii. 40, 41. 



u 

e ò. Tha mi faicinn là do sgriosa faigse air làimh 
an uair a dh'fhaireas tu an ni nach creid thu nis, an 
sin saoraidh tu mise, agus ditidh tu thu fein. 

Mur 'eil thu nis air t\o dhusgadh ann an trocair 
tha 'n t-àm a' teachd gu dluth an uair a bhios am 
peacach a 's cruaidhe air a dhusgadh ann am 
breitheanas, aon chuid aig uair a bhàis, no aig a 
chuid a's faide aig cathair a bhreitheanais. An 
robh Corah agus a chuideachd tearuinte an uair 
dh'fhosgail an talamh a bheul agus a shluig e sios 
iad, an uair a chaidh iad sios do'n t-slochd, agus a 
dhùin an talamh orra: an uair theich Israel uile a 
bha timchioll orra, aig an glaodh? Aireamh. xvi. 
32 — 34. Nach d'thàing cnoch air fois Bhelsasar 
an uair, ann am meadhon iodhal-aoraidh, ana-barra, 
agus a ghleoraich, ghlac uamhann e air an uair sin 
fein. Dan. v. 

Cha'n fheudar fuireach fad anns an staid neo 
churamach so, an uair a bheirear breith ort, agus 
a dhitear thu chum dioghaltais an teine shiorruidh 
f hulang, am bi thu an sin suaimhneach agus neo- 
mhothochail? Cha bhi, cha bhi, cha'n' eii fois am 
measg a mhuinntir a ta air an damnadh; tha e air 
f hoillseachadh o nèamh gu'm bi gul agus giosgan 
f hiacla an sin, 

4. Am bheil thu brosnachadh an Tighearn gu 
h-eud? An treise thusa na esan ? Tha Dia glic an 
cridhe, agus treun an neart, cò chruaidhich a 
chridhe 'na aghaidh agus a shoirbhich ? Icb. xi. 4. 
Cha'n'eil tuigse, no gliocas, no comhairle an aghaidh 
an Tighearn. Gnath. xxi. 30. Uime sin mur 
rannsuich thu na scriobtuirean, no mur eisd thu ri 
guth Dhè, no mur eigh thu air son a Spioraid 
chum t-eas-chreidimh a dhearbhadh ort, agus ro- 
mheud morachd a chumhachd a chuir a mach chum 



15 

tèiièa dheanamh- toiiiehte teachd a dh' ionnsuidh 
Chriosd mar pheacach ain-daidhuidh cailte; nis 
tha rioghachd nèimh a' fulang ain-neart, mnr 
teannuich thu da h-ionn&uidh, agus mur glac thu 
i leis an làimh laidir, tha mi a' toirt cinnteas duit o 
Dhia nam flaitheus gu'm bi dorus na trocair go 
h-aithghear dùintej Seasaidh tu gu h-aitbghearr 
an leth-muigh, agus glaodhaidh tu gu muladach a 
Thighearna, Thighearna fosgail dhomh ; ach freag- 
raidh esan le gruaim, gu deimhin cha 'n aithne 
dhomh thu, Matt. xxv. 11, 12. 

Ach their neach eile, tha mise air mo ghabhail 
a steach gu co-chomunn caglais, agus tha mi meall- 
tuinn shochairean. 

Biodh eagal air peacaich agus air cealgoiribh 
ann an Sion oir tha Dia air teachd a nuas a rann- 
sachadh Ierusalem le coinnlibh. Na meali fc'anam 
fein uime sin: feudaidh ainm a bhi beo a blii agad 
agus thu fathast marbh; feudaidh tu bhi ann an 
ceangail ri eaglais shoi?geuiaicb, agus gun a bhi 
air do cheangal ri Crìosd. Cuimhnich air Iudas 
agus crith j cuimhnich gu'n d'imich na coig oighean 
amaideach maiiìe ris na h-oighihh slic ann an aid- 
eachadh ; agus theagamh nach robh iad aìr an cur 
an amharus le na h-oighibh glic, no 3eo fèin gus 
an d'thàinig an glaodh sin, mu mheadhon oidhchc, 
tha'm fear nuadh-posd a' tighinn, rachaibh a inacìi 
ra choinnimh, 

Tha moran a sgrios an anama le bhi gabhail 
fois an dearbhadh nach 'eil ceart. Thusa a chèal- 
gair a ta ga d' mhealìadh fèin, bithidh ifrinn shios 
air a gluasad aig do theachdsa, Isai. xiy. 10. 

Ach tha thusa radh thuille ar so, tha grasan 
tearnaidh agam mar a ta creidimh, aithreachas, 
naomhachd, eud, agus an leithide sin. 

B 2 



16 

Freag. Nach 'eil daoine mi-naomha an t-saogh- 
aii fein a' radh gu'm bheii iad a' creidsinn, agus a' 
gabhaii aithreachais? Thasearmonachadh bagarrach 
eagla traiiieil roimh ifrinn; iunsachadh diadhuidh, 
no gluasaid leis an lagh a' toirt muinntir gie fhad 
air an adhart anns na laithibhso, a bhios gu h- 
aithghearr air an co-thromachadh 'sa mheidh, agus 
a gheibhear ro-eatrom. Feudaidh tu am focal a 
ghabhaii ìe aoibhneas, agus creidsinn car tamuill. 
Feudaidh tu bhi air do thdgeadh sios le eagal feirge 
cosmhuii ri Cain. Feudaidh tu peacannan a thil- 
geadh uait ie gràin fo choguis air a teannachadh, 
agus an deigh sin do sgeith ghràineii imlich suas a 
ris. 2 Pead. ii. 20. Feudaidh an spiorad neo-ghìan 
doi a mach asad, agus an deigh sin piìltinn le 
seachd spioradaibh a's measa na e fein. Feudaidh 
dian thogradh a bhi agad gu'm faigheadh tu bàs an 
fhirein, agus gu'ni biodh do chrioch dheireannach 
cosmhuil ris, agus an deigh sin uiie, thu bhi caiiite 
-gu siorruidh. Thoir àh aire uime sin nach tog 
thu g'tìri bhunaite. Feudaidh muinntir eile bhi 
a'gabhail iongantais ri do chaithe beatha f haicillich, 
am fèadh a ta thusa doi mu'n cuairt a chur air bonn 
t'fhireantachd fein, air dhuit a bhi ain-eolaeh air 
fìreantachd Dhe trid cieid'mh. Feudaidh tu caii 
na h-uiie nithe f hulang, agus gidheadh t'fhulangais 
à bhi mi tharbhach, do bhrigh gu'm biieil thu 
dh'easbhuidh gràidh. 

Tha. thu radh rìs, bha mi air mo lot gu domhain 
air son mo pheacannan agus f huair mi sìth o sin. 

Aih cha'n e gach uile iot agus dearbhadh obair 
eifeachdeach spioraid I)hè; ni mò tha gach uile 
leigheas a' sruthadh o shìth ri Dia trid aonachd ri 
Criosd ie creidimh a ta do oibreachadh Dhè; ni 
mò tha n t'aoibhneas a ta mailie ris do ghnath. a' 



17 

sfuthadh o fhior mhotliachadh air gradh Dhè. 
Tha moran 'gan cuairteachdh fein le sradaibh d'am 
fadadh fèin, dh'a nach b'aithne riamh gràs Dhe 
ann an treibhdhireas, no fianuis an f hìor spioraid. 

Tha thu nis radh O ! Anam, do bhrigh gu'm bheil 
mo staid co uamhasach a's a ta focal Dhè a' cur an 
cèilì, innis dhomh, guidheam ort, ma tha dòchas 
air bith air son mo leithid-sa pheacach, agus 
ciod is eigin dhomh a dheanamh? 

An uair a dh'fhiosraich fear gleidhidh a phrios- 
uin do Phol agus do Shilas, Fheara ciod a ni n?i- 
chum gu'n tearnar mi? Thuirt iad. Creid anns 
an Tighearn Iosa Criosd agus bithidh tu air do 
tliearnadh agus do thigh. Uime sin air ball ann- 
am meadhonaibh nan gràs, feith air son an spioraid 
cliuin do tharruing leis an t'soisgeul. Ciuinnidh 
tu an sin gu'n shaor Criosd sinn o mhalìachadh an 
lagha air dha bhi air a dheanamh na maliachd air 
ar son, Gai. iii, 13. Chuir Dia mach a mhac, air a 
dheanamh fo'n lagh, chum iadsan a bha fb'n lagh a 
shaoradh. Ghràdhaich Dia an saoghaìair a leithid 
a dhoigh 's gn'n d'thug e aon-ghiii-mìc chum ge 
b'e chreideas ann nach rachadh e dhith, ach gu'm 
bi a bheatha mhaireanach aig. Eoin. iii. 1G, Na 
rach mu'n cuairt uime sin a chur air chois t'fhirean- 
tachd fein, oir is e Criosd crioch an lagha do gach 
neach a ta creidsinn, Rom, x. 3, 4. Cìuinnidh 
tu an sin am fuaim aoibhneach, gu'n chreid ceann- 
feadhna nam peacach agus gu'm bheil e. air a thear- 
nadh; agus nach e antromachadh do pheacanna, 
no do staid thruagh a nis a chumas air ais trocair 
uait. Bheir an Tighearn mathanas am paiJteas, 
Isai. lv 7. Tha gràs Chriosd a' dol a meud, tha 
gibhtean aig air son na muinntir cheannairceach. 
h fior an radh so, agus is fiu e air gach aon chor 
B. 3 



18 

gabhail ris gu'n d'thàing losa Criosd do'n t-saogha! 
a thearnadh pheacach d'am mise an ceud fhear. 
1 Tim. i. 15. An neach a thig a'm' ionnsuidh 
cha chuir mi air falbh air chor air bith, Uime sin 
na gabh ceum an-earbsach, a bhrigh gu'm bheil 
thu am beachd nach'eil peacaidh ann cosmhuil ri 
do pheacaibhse; oir tha fuil losa Criosd a mhic 'gar 
glanadh o ar.n uile pheacaibh. 1 Eoin. i. 7. Tha 
Dia a' fireanachadh pheacach gu saor le ghràs trid 
an t-saorsa ta ann an losa Crisod. Thugadh e buaidh 
air do chridhe a bhi smuaineachdh cia saor a rinn 
Criosd e fèin aithnichte do pheacaich an uair a 
ghabh e comhnuidh 'n ar measg, an uair a sheas e 
suas agus a ghlaodh e, Ma tha tart air neach air bith 
thigeadh e a'm , ionnsuidhsa agus òladh e: tha 
f huil phriseil ni's comasaiche gu fireanachadh, na 
tha do pheacanna mora gu do dhiteadh, Thig, 
deir Iosa riut, oir a ta na h-uile nithe uìlamh. 
Agus deir an Spiorad agus a' bhean nuadh-phosda, 
Thig, agus abradh an ti a chluinneas, Thig, agus 
thigeadh an neach air am bheil tart agus ge b'e 
neach leis an aìll, gabhadh e uisge na beatha gu 
saor. Taisb. xxii. 17. 

Tha fireantachd ann an Criosd gu d' chomh- 
dach, agus creidimh chum gabhal riut mar an ceud- 
na. Ni Dia trocair orrasan nach d'fhuair trocaiiv 
agus ni e iadsan nan sluagh dha fein nach robh nan 
sluagh dha Hos. ii. 23. Tha Criosd air ardachadh 
chum aithreachas a thoirt, agus c'arson nach 
d'thoir e dhuit-sa e aig am bheil feum air? Nach 
do ghairm agus nach d'fheith Criosd fad, gus 
ai robh a chiabhan fliuch leis an dealt? A pheac- 
uich bhochd! Cionnus is urrainn thu gun gheil- 
leadh do ghràdh an Ti sin, a ta fathast a' guidh- 
eadh ort a bhi reìdh ris, ged dh'fheudadh e e fein 



19 

a ghlorachadh ann do sgrios. Nam feuchadh Dia 

dhuit began do ghràdh a chridhe fèin, agus cridhe 

Chriosd do pheacachaibh, leaghadh e do chridhe 

reota, agus chuireadh e iongautas ort gu'm biodh 

mathanas ri fhaotainn fathast Je do leithid-sa chreu- 

toir truagh air son nam peacannan is mò. An 

uair a bha Criosd air an talamh, faic cia taitneach 

an t-searmon a rinn e do chis-mhaoir agus do 

pheacuich Luc. 15. An uair a rinn e iomradh air 

an staid chailte, agus a dh'innis e dhoibh gu'n robh 

e air teachd g'an iarruidh agus g'an tearnadh 5 

agus a chum misnich a thoirt do mhacaibh stròghal 

a ta ullamh a bhi gabhal eagaii nach'eil trocair air 

an son, tha e feuchainn dhoibh, ged tha iad fad as, 

gu'n leagh a chridhe os an ceann, agus gu'n ruith 

e nan coinnimh, a leum thar beanntaibh a chum an 

glacadh na uchd. Biodh cinnteas agad gu'm bheil 

uiread do ghràdh agus do iochd ann an cridhe 

Chriosd a nis ann a' ardachadh : is an uair bha e 

an so air an talamh. Ged tha thusa 'n ad fhear 

tarcuis air spiorad Chriosd, gidheadh deir an Tigh- 

earn, Cia f had aluchd fochaid ghabhas sibh tlachd 

am fochaìd ; piiiibh ri m' achmhasan ; feuch doir- 

tidh mi mach mo spiorad oiibh. Gnath. i, 22, 23, 

!Mar so thoir thusa eisdeachd do ghuth taitneach 

biasda Chriosd gus an d'thoir a ghaol thaìris thu, 

agus am bi thu air t-eigneachadh gu teachd a 

stigh. 

Bha cuid, tha thu radh, a dhearbhan agam ach 
tha eagal orm nach robh mi air m' iompachadh. 
Tha mi faicinn gu'm bheil moran air an gairm 
ach beagan airan taghadh; cioda chomhairle bheir 
thu-dhomh chumnach caillear mi gu siorruidh? 

Thuille air na bheil scriobhta ann am chcmh- 
airle do pheacachaibh gabh na h-earaiì so a learias. 



20 

1. Oibrich a mach do shlainte le eagal agus 
baìl-chrith. Dean bàigh ris an eagal dhiadhuidh, 
neach a theachd gus a bhreith, agus gun neart ann 
chum gu'm beirear e. Thoir an aire nach bàsaich 
agus nach d'thigh do dhearbhan gu neo-ni : na 
gabh fois na socair dh'easbhuidh leigheis trid crath- 
adh fo]a Chriosd. 

2. Na gabh fois ann an uamhann an lagha a 
dh'easbhuidh bròin diadhuidh; claidhaich gu domh- 
ain a chum gu'n tog thu air a charraig. Ma 
dh'fhosglais Dia do shuiìean agus gu'm feuch e 
dhuit cia mar a ta thu na'd' uaigh fhosgailt làn do 
phuision mairbhteach, fìrinnichidh tu Dia an sin 
ged thilgeadh e thu dh'ifrinngun dàil; agusbithidh 
iongantas ort ciod a chum air a h-ais làmh a chear- 
tais gun thusa sgrios o chionn f had. Cha bhruth 
Dia fo chasaibh a ìeithid aphriosuineach taìmhainn. 
Tuir. iii. 34<» Ni mò dhiteas e thusa a ta mar so 
'ga fhirinneachadh sa, agus 'g ad dhitcadh fèin, 
agus a ta luidh sios aig a chasaibh le fàdaidheachd 
gu bhi air t-fhaotainn ann an Criosd: feith uime 
sin air son dearbhaidh an spioraid rau pheacadh 
do bhrigh nach'eil thu a' creidsinn ann an Iosa 
Criosd. An uair a thig an Comhf hurtair, dearbh- 
aidh e an saoghal mu pheacaclh, do bhrigh nach'- 
eil iad a| creidsinn annamsa. Is e sin dearbhaidh 
e am peacadh so gu sonruichte orra; tha'n spiorad 
ag an-tromachadh peacadh a mhi-chreidimh, farain' 
bheil e a' teachd a dh'oìbreachadh gu h-eifeachdach ; 
tha so air a ghealltuinn anns na laithibh deirean- 
nach, gu'n amhairc na peacuich is mò air Criosd 
a lot iad, agus gu'n dean iad bròn air a shon mar 
ni neach bròn air son aon ghin mic. Sechar. 
xii. 10. 



£1 



3, Biodh dian iarrtus agad gu'rn faighear ann an 
Criosd thu gun t'fhireantachd fein a ta o'n lagh 
a bhi agad, ach an fhireantachd a ta trid creidimh 
Chriosd; na earb gu bràth gu'm bi thu air do 
leigheas leis an lagh : ach trid fireantachd Chriosd 
a dh'easbhuidh oibre an lagha; oiris e gach uile ni 
is urrainn an ]agha a dheanamh do lot, agus eolas 
a' pheacaidh a thoirt dhuit. Rom. iii. 20. agus 
an sin tha e ga. d' f hàgaì ann an staid gun chobh- 
air, agus uliamh air dol a dhìth ; tha e g' oibreach- 
adh ifcirge, agus ga tP mbaìlachadh; a' toirt breith 
ort, agus ga d' dhitcadh. Tha e na ghnath aig 
anamaibh fo thrioblaid, gu tric, ruith a dh'ionn- 
suidh an dleasnas no'n deoir, no rùna nach peacuich 
iad ni's mò nan neart fèin, ann an aite amharc 
air Criosd a rinneadh na pheacadh air an son chum 
agus git'm biodh iadsan air an deanamh nam fire- 
antachd Dhè annsan. 2 Cor. ■ v. 21. Bu choir 
dhoibh teachd gun airgiod, mar pheacuich a dh'- 
ionnsuidh Chriosd an neach b'e toil an Athar a 
bruthadh. Chuir Criosd crioch air easontas, agus 
chriochnaich e lochdan, agus rinn e reite air son 
aingidhtachd, agus thug e steach fireanteachd 
shioiruidh. Ànn an so tha feum aig leachdairibh 
Chriosd a bhi air am faicill an uair a ta iad a'cur 
pheacuich air an dusgadh gu dleasnasaibh gu'n 
teagaisg iad dhoibh amharc air son fireantachd 
ìe creidindi dh'easbhuidh oibre /an lagha, air 
eagal gu'n dean iad ginealach do chealgoiribh fèin- 
f hirinneach an aite creidinhich f haìlain. w Malluich- 
te gu'n robh gach teagasg, beatha, no creidimh a 
dh'fheuchas ri fireantachd ullachadh an lathair Dhè, 
leis an lagh bhrist, no le oibribh an lagha " 

4. Uime sin, nam b'àiìì ieatsa gu'n gabhta riut 
ann an Criosd, thig mtiv ain»diadhach, mar eucor- 



ach d'a ionnsuidhsa fhuair bàs air son pheaeacb, 
an uair bha iad nam peacuicb, agus tba 'gam faot- 
ainn marbh ann an peacaibb an uair a ta e leachc 
'gan gairim Is e obair an lagha rnhain a dhearbh- 
adh oirnn gu'm bheil sinn 'n ar n' ain-diadhuich, 
marbh ann am peacaibh gun fhircairtachd gun 
neart. Mur nach bu mhath leat a bhi air do 
chuir air chùl, agus air do mheas mar Phariseach, 
thig mar phcacach gun chobhair gun earbsa. Ged 
th: thu gso" f haireachduin fein marbh, neo~mhoth > 
achail, cadalachj seadh ged nach 'eii fhios agad gu'm 
bheil thu dcruiuneach agus truagh, agus bochd 
.agus dall agus lomnochd, gidheadh a deir Criosd. 
Cotnhairìicheam dhuit òr a cheannach uamsa, air 
a dhearbhadh 'san teine, cbum gu*m bi thu saibhir, 
agus eudach geal chum gu'n comhdaichear thu, 
agus nach bi naire do ìomnochd follaiseach Taisb. 
iii. 18, Ann an aite Criosd a dhiultadh le mi- 
chreidimh, air cagal thu bhi neo-airidh, nodo bhrigh 
gu'm biieil thu dh'easbhuidh an oibre so, no an 
oibre ud eile an ìagha, uidheamachaidh, no ulla- 
chaidh, is ann bu chòir dhuit iongantas a ghabhal 
gu'm bheiì iireantachd trid saoir ghràis air a foill- 
seachadh do d'leithid a chreutoir ceannairceach $ 
gu'm biodh tusa ta do namhaid a s faotainn àithne, 
agus cuiridh teaebd a dh'Ionnsuidh Chriosd air son 
fireantachd, chum t'fhirinneachadh agus do 
thearnaidh. 

5. Duisgeadh na bagran an aghaidh a mhi-chreid- 
mhich thu, agus na gabh dc dhànadas Criosd a dhiul- 
tadh. Is peacadh an-tromaichte agus uamhasach 
ÌL mathanas saor ann ani peacaibh trid fola Chriosd 
a chur suarach. Is trocair N so nach deachaidh 
rlamh ordachadh air son dheamhan. O na t'ionn- 
daidh air faibh o Chriosd le neo-aithreachas mi- 



23 

chreidmheach, agus cruas-cridhe; air son a pheac- 
aidh so brisidh Criosd gu h-aithghearr troimh 
na neoil ann an teine lasrach maille ri ainglibh 
naomha. 2 Thess. i. 8, 9. 

6. Biodh eagal ort roimh mhi-chreidimh os 
ceann gach ni eiie Eab. iii. 12. Tha moran do'n 
mhuinntir a ta air an dusgadh fo thrioblaid air 
eagal nach'eil mathanas peacuidh air son an Jeithide 

| so do chreutairibh gràineil, tha eagal orra nach 
I gabhar ri'n leithidibh-sa pheacachaibh cruaidh, sal- 
ach neo-churamach, ach O pheacuich aingidh biodh 
eagal ort Criosd a dhiultadh, no nach d'thugadh tu 
deagh-bheatha dha. Biodh curam ort air eagal 
air bhith do ghealladh a bhi air fhàgal agad dol 
a steach do shuaimhneas gu'n d'thig thu dheigh 
làimh air trid mi-chreidimh. 

Cha'n'eil fhios agad, tha thu radh, cia aingidh 
a bha mise, cha'n urradh mi gun eagal a bhi orm, 
gu'n sgrios mo peacaidh mi. Ma tha do choguis 
gu tric gad' bhualadh le eagalaibh cràiteach, gu'n 
dean do neo-ghloine, t'fhein-thruaillidheachd do 
gheocaireachd, t'fhearg, t'ardan, do shannt nan 
leìthide sin do sgrios: tha peacadh is mò na iad 
so acrad ; is e sin t'eas-creidimh ; nach d'thainig tu 
dh'ionnsuidh Chriosd, nach d thug thu deagh- 
bheatha do n' sgeul mhath mu thimchioll math- 
anais pheacanna tri 1 fola Chriosd do na peacach- 
aibh is mò. Is e so am peacadh sgrif/sail sin o mò 
bu chòir dhuit eagal a bhi ort: is esan a mhàin 
nach'eil a' creidsinn anns a mhac nach fhaic beatha, 
Eoin iii. 36, 

7. Biodh cinnteas agad nach dànadas, ach dleas- 
nas a bhi a' creidsinn; ged tha thu gad' fhaicinn 
fein mar am peacach is mò; oir measaidh Dia e 



24 

fèin air a ghlorachadh le thusa chreidsinn ann an 
dochas an aghadh dochais. Rom. iv. 20. 

C'arson tha thu radh rìs, tha thu gam chuir gu 
creidsinn dhiom fèin ? 

Do bhrigh gu'rn bheil an Tigheama a' toirt air 
aitheanaìbh a theachd le cumhachd air luchd tarcuis, 
agus gu'm bheil e a' compairteachadh a' spioraid 
agus a' neirt ann an cleachdadh orduighean gna- 
thuichte chum creidimh a thoirt seachad agus oib- 
reachadh. 1 Thess. i. 4, 5. 

8. No sgrios t'anam luachmhor le bhi saothrach- 
adh chum am peacadh a chlaoidh, roimh dhuit 
bhi air t'ath-bhrehh. Cha'n fheud co-chomunn a 
bhi ann rcimh aonachd; air tùs dean a chraobh 
gu math, agus bithidh a meas gu math. Tha flos 
aig moran gur eigin doibh iomadh dleasanas a 
choimhlionadh, agus tha iad a' toiseachadh ris an 
obair ann nan neart fèin, agus tha iad do ghnath a' 
foghlum; iarruidh nioran mar so dhol a stigh agus 
cha'n urrainn iad. Mar nach bu mhath leat dol 
air seachran o'n t-sligbe chumhang ; iarr air tùs 
bhi air do shuidheachadh ann an Criosd le cumh- 
achd ais-eirigh, agus an sin oibrichidh do chreid- 
imh le gràdhgu pailt. 

Tha Mr. Cotton ann a' mhìneachadh air Ieabh- 
air an Taisb. a' toirt fainear. ** Gu ? m bheil sag- 
airtean eaglais na Roinih ann nan teagasg cosmhuil 
ri na locuist, a' cur gath ann an coguisibh leis an 
lagh, agus a' leigheas an loit le muinntir a chur 
chuige gu oibribh claoidhidh as an leth a muigh, 
air dhoibh a bhi aineolach air teagasg fireantachd 
le creidimh a dh'easbhuidh oibre an lagha." 
Thugadh rn'misteirean Chriosd an aire nach cuir 
iad, gu mearachdaeh, muinntir gu oibribh roimh 
chreidimh, agus gu rneas math a thoirt a rnach 



25 

mu'm bi a bhunait air a suidheaehadh le h-aonachd 
ri Criosd trid teagaisg Dhe. Is e so duine chur 
a thogal aitribh gun bhunait. Tha eagal orm gu'm 
bheii mìltean air an call trid a leithid so do shear- 
monachadh. 

9. Gu h-àraidh thoir an aire nach gabh thu fois 
dh'easbhuidh aonachd ri Criosd. Tna aonachd 
glormhor agus diomhair ann ri Dia air a dheanamh 
aithnichte 'san f heol, leis an spiorad. An uair a ta 
Criosd a' pòsadh anam ris fein gu bràth ann am 
fheantachd, ann an caoimhneas gràidh, agus ann an 
ceartas, agus ann am firinn, an sin gabliaidh e eolas 
air an Tighearna, Hos. ii. 19, 20. Ann an sin tha 
urnuigh Chriosd air a freagairt, " Cbum gu'm bi iad- 
san uile 'nan aon, mar a ta thusa Athair annamsa agus 
mise annadsa, gu'm bi iadsan 'nan aon annainne,Eoin f 
xvii. Is e neach aig am bheil am mac aig am bheil 
beatha, agus esan aig nach 'eii am mac, cha'n'eil 
beatha aig, ach tha fearg Dhe a' gabhal còmhnuidh 
air. Cuiridh na creutoirean is gràineile meas air 
sochairean Chriosd aig uair a bhàis. Tha 'm fior 
chreidmheach a' gràdhachadh Chriosd fein. Is 
eigin duit a bhi air do ghearradh as a chrann-ola 
a ta fladhaich a thaobh naduir le làimh Dhè, agus 
air do shuidheacliadh ann an aghaidh naduir anns 
an deagh Chrann-oia; no mur bi, cha'n aidich 
Criosd thu mur bhall dheth fèin j ach seargaidh lu 
mar gheig, agus bithidh tu air do thionaii Je 
daoinibh, agus air do thilgeadh 'san teine, Eoin. 
xv. 6 Is eigin duit, ann an creidimh, fuil Chriosd 
òl, agus fheoii itheadh no cha'n urradh thu beatha 
bpioiaclaii a bhi agad annsan 

Fuasgladh air a thoirt do cheistibh neach a ta 
air a bhuaireadh. 

Tha an t' anam sa staid so, radh gu tric och, tha 
m i cinnteach nach urrac'h mi creidsinn cìhiom fein. 

Ach nach iheud Criosd gearan ort mar rinn e 
orrasan. Eoin v. 40. 4< Agus cha'n àiìl leibh Leachd 
c 



<26 

a'm' ionnsuidh a chum gu'm biodh beatha agaibh. 
Is e t'aineolas a thaobh naduir air Criosd, agus do 
bheachd mearachdach air, is coireach nach'eil thu 
creidsinn ann. 

2. Fuidh fhaireachduin air t'anmhuinneachd 
lèin guidh air son, agus feith ri eolas faireachdail 
c umhachd aiseirigh Chriosd, Phill, iii. 10. Chum 
gu'n cuireadh Dia mach ro mheud morachd a 
chumhachd a thoirt comais dhuitsa dol a dh'ionn- 
suidh lànachd Chriosd, a chum gu'n rioghaich 
gràs annad, Ephes. i, 3. Is e crioch an spioraid gu 
sonruichte ann a bhi dearbhadh t'anmhuinneachd 
ort, gu'n teagaisgeadh e dhuit sealltuinn ri Criosd, 
a ta làri gràis, agus ann an uile orduighibh Dhè a 
bhi feitheamh air son tarruing an Athar a gheall a 
theagasg* Eoin. vi. 44, 45. 

3. Choisinn agus gheall Criosd an spiorad an 
Comhfurtair a chum an saoghal a dhearbhadh mu 
mhichreidimh, agus creidimh a ghiutinn. Uime 
fein ann an aitc an-earbsa mhi-chreidmheach, seall air 
son dortadh a mach an spioraid ann am meadhona- 
ibh nan gràs a chum do chomhnadh gu creidsinn. 

Och ciod mo ghnothuchsa ri teachd a dh'ionn- 
suidh Chriosd a ta am ain-diadhach, cadalach, 
ain-deas, ceann-cinnidh nam peacach ? Och ! Tha'n 
!agh a' toirt cuis dhitidh a'm' aghaidh, agus tha 
eagal orm gu'ni bi mi truagh gu sìorruidh. 

'Se an Tighearna a thoisich ri do shuilean fhos- 
fTladh a chum gu'm faiceadh tu do staid ; feudaidh 
e bhith gu'm buin an gealladh sin duitsa. Abraibh 
riusan a ta lag-chridheach, bithibh laidir, na biodh 
eagal oirbh. 

2. Istusaan neach ata airdo ghairm, agus gabhaidh 
Criosd riut ciontach, agus ain-deas mar thathu ann 
do bheachd agus do mhothachadh fèin, Tha Dia aig 
àithne dhuit gu'n taiceleigeil air t^oibribh fèin air son 
sith, ach creidsinn ann an Dia ta firinneachadh ann 
ain-diadhach, agus measar do chreidimh air son 



9SJ 

fireantachd, tha thu gu creidsinn ann an Dia a t& 
beothachadh nam marbh. Tha Dia saibhir ann an 
trocair air son a ghràidh mhoir leis na ghràdhaich 
epeacuich, ga'm beothacadh maraon riCriosd,chum 
gu'n taisbeanadh e ro mheud saibhreis a ghràis, 
Ephes. ii. 4 — 7. 

Tha Criosd a' toirt àithne agus cuireadh do 
pheacaich teachd da ionnsuidh agus cha'n ann do 
neach eile; agus tha e 'g innseadh gusoiìleir, gur 
àill leis trocair agus cha 'n e iobairt, agus gu'n 
d' thàinig e cha'n ann a ghairm nam fireanach ach 
nam peacach chum aithreaehais. 

Tha so a 5 cur aoibhneas ann mo chridhe gu'm 
feud mo leithidsa chreutoir aingidh teachd a 
dh'ionnsuidh Chriosd: ach am feud mi nis teachd 
a dh'ionnsuidh Chriosd co aithghearr an deigh mo 
dhusgaidh ? 

Thig agus is e do bheatha nis a dh'ionnsuidh 
Chriosd. Thug Criosd mor mhisneach do 
Nataniel, do bhrigh gu'n d'thainig e air a chetid 
ghairm. Deir losa ris do bhrigh gu'n dubhairt 
mi riut, chunnacìh mi thu fo'n chrann fhige, am 
bheii thu a' c:eidsinn? Chi thu nithe is mò na iad 
so. Tha thu radh tha 'n Tighearn air tarruing 
air faìbh uam, deir anam cràiteach, agus tha eagai 
orm gur meailadh o shatan a ta ann a'm' fhair- 
cachduin; agus gur sradan d'am fhadaidh fèin a 
ta agam ? 

An deigh an cagail churamaich a ta dusgadh- 
chum aire dhichiiiich, bu choir da so bhi ghnath 
annad; ach bi air t'fhaicili o eagai traiileil a mhi- 
chrcidimh; uime sin an uair a sbeinneas tu cìiu 
Dhè, no dichuimhnich gu h-aithghearr obair 
iongantach mar rinn na h-Israeiich o shean, 8alm. 
cvi. 12, 13. 

2. Na tilg air falbh do dhoehas, Tha comharan 
gràidh Chriosd agad mar ghealì air a sheasmhachd 



28 

&n uair nach'eil e lathair maille riufc. An uair bha 
Asaph an amharus thuirt e, cuimhnirhidh mi 
bliadhnan deis-làimhe an Ti 's airde, gu cinnte 
cuimhnichidh mi iongantais o shean, Salm. lxxvii. 
10, 11. Nach do reub an t-Uan a bha air a 
mharbhadh brat roinn an eas-creidimh, agus nach 
d'fhosgail e an leabhar a bha air a sheuladh, agus 
nach d'fheuch e dhuit, gu soilleir, rou'n Athair? 
Nach do chuir e riamh seula air a ghràdh. dhuit ìe 
aon ghèalladh? Nach d'fhuair thu riàmh buaidh 
thar aon ana-miann? Nach do thog e riàmh solus 
a ghnuis ort an uair a bha duil agad ri sgrios, 
air dhuit bhi air do thogail, mar gu'm b' ann a 
broinn ifrinn agus air do chuir ann an uchd Dhè ? 
C'arson a ta thu mar so gu mi-chiatach agus 
neothaingeil a' dichuimhneachadh an la anns na 
shaor an Tighearna thu, cha, b' ann o aon, ach o 
t-uile eagalaibh. An sin shuidh thu fo sgaile 
Chriosd le mor thlachd agus bha mheas milis do 
d' bhlas. An sin b'e a bhratach thairis ort gradh. 
An sin b' urradh thu a sheinn, is leamsa mo ghràdh 
agus is leis-san mise. O airde agus doimhne, fad 
agus leud graidh Chriosd do m' anam, tha e dol 
thareolas? Nach urradh thu cuimhneachadh air 
an la anns an d'thàinig Criosd a' leum thar na 
beanntaibh agus a' cruinn leum thar na cnuic 
a dh'ionnsuidh t'anma fann. An sin labhair 
t-aon ghraidh agus thuirt e riut. Eirich mo ghradh 
m'on sgiamhach thig leam, oir feuch tha 'n geamh- 
radh air dol seachad; tha'n t-uisge thairis agus 
air falbh. Na biodh sòlasan Dhe beag leat. 
Smauainich air am do cheud cheangail pòsaidh 
an uair a rinn Criosd e fein aithnichte dhuit, agus 
a dh'fosgail e gaol siorruidh a chridhe dhuit, an 
uair a bha thu ann an^cor bronach agus aonarach — 
an sin tharruing e leis do chridhe. Bha do ghradh 
an sin laidir mar am bàs, agus cha b'urradh moran 



uisgiehean a mhucbadh; an sin b'e do chainnt; 
" Cumaibh suas mi le cornaibh, thugaibh sòlas 
dhomh le ubhlaibh, oir tha mi lag le gràdh: an sin 
thiig gràdh iomlan a mach eagaì, agus le solus 
ghìuais thu troimh an dorchadas. Cuimhnich air 
na laithibh o shean, an uair ghabh thu fois do 
t' anam sgìth ann a' ghairdeinibh bith-bhuan, a' 
deanamh aoibhneas ni 's mò na fear buaidh thar 
a pheacadh agus an lagh, am bàs, ifrinn agus an 
diabhol trìd Chriosd a ghradhaich thu. Àmhairc 
air Criosd lan a chreutoir bhochd f holamh ; pillidh 
do Tighearna rìs cha tilg e uaith gu brath* 
Rùnaich maille ri Iob Ge do mharbh e mi earbaidh 
mi as. Mar an ceudna bithidh e dhomhsa chum 
slainte, Iob, xiii. 15. Dh'fhoillsich an Tighearn e 
fèin dhomh o shean ag radh, M Seadh ghràdhaich 
mi thu le gràdh sìorruidh, uime sin le caoimhneas 
gràidh rinn mi do tharruing," Ciod ged tha mi 
nis an dorchadas, ann an doimhne, anns an t-slochd 
is ilse, cosmhuil riusan a ta marbh san uaigh, air 
nach 'eil cuimhne aig Dia ni 's mò, gidheadh nach 
'eil e taìsbeanadh iongantais do namairbh ? àithnidh 
an Tighearn a chaoimhneas gràidh anns an là. 
Bheir e mi mach a chum an t-soluis, agus chi mi 
fhireantachd. Ged tha thu nis aig imeachd gu 
brònach a clh'easbhuidh na greine, gidheadh fan 
ann an Criosd le cumhachd Dhè a thog o na mairbh 
e; dealraichidh an la, agus teichidh na sgaile air 
falbh; dealraichidh tu mach, bidh tu mar a mha- 
duinn, eirigh do sholus ann an dorchadas, agus 
bithidh do dhorchadas mar mheadhon an laj bith- 
idh an Tighearna na sholus sìorruidh dhuit, agus 
thig crioch air làithibh do bhròin. Guidh air son 
searragan nuadh chum a's gu^n cum iad am fion- 
nuadh aig ath-philleadh do Thighearm Tha cuis 
chonnsachaidh aig an Tigherna ri moran anns an 
e 3 



30 

tir so, eadhon da chloinn ghràdhach, air son a 
dhortadh. 

3. Thoir fainear criochan araidh an Tighearn 
ann a tharruing air falbh; is ann an gràdh rinn e 
e, chuni a theagasg dhuit a bhi beo le creidimh ann 
an Criosd, agus cha'n ann air na nithibh a ta thu 
mealtiunn; chum gu'n leigeadh tu do thaice air 
t-aon ghraidh 'san fhasach. Nam feoraicheadh 
neach do Phòl, cia mar a bha e maille ri anam ; 
faic am freagairt, Gal. ii. 20, " A bheatha tha mi 
nis a' caitheadh san fheoil, caitheam i troimh 
chreidimh mhic Dhe." Ged ghluaiseadh tu san 
dorchadas agus tu gun solus agad, gidheadh tha 
e 'g àithne dhuit earbsa ann, agus do thaice leigeal 
air Dia. f* Is beannuichte esan nach fhaca, agus 
gidheadh a chreid." 

Ach tha neach eile radh is neach a chùl-sleamh- 
nuich mise, agus tha 'n Tighearn annan ceartas a' 
folach a ghnuis uam. 

Is mor an t-aobhar misnich a bhi toirt fainear 
crìdhe Dhe agus Chriosd do thaobh a chloinne 
'nuair a ta iad a' cùl-sleamhnachadh uaith, tha so 
ri fhaicinn ann an gairmibh lionmhor an t-soisgeil, 
agus geallaibh mathanais, agus leigheis a ta air an 
toirt do anamaibh air am buaireadh, an uair a ta 
iad' air seachran, agus air an tilgeadh a mach 
a sealladh Dhe. Leugh, Isai. liv. Jer. iii. agus xxx. 
agus xxxi. Hos. xiv, Luc. xv. 

Ach is doch gun can thu fodh cumhachd buaireadh 
air chinnte is fearr dhomhsa mi fèin sgrios, na 
bhi beo mhàin a chum mo dhamnadh a chur am 
meud. Tha mi air mo dhiteadh a cheana. Chuir 
Dia suas mi mar chomhara air fheirg; c'arson a 
bhithinn beo ni 's faide anns an doruinn so? 

Thoir an aire o pheacaibh a ta lot an anam, agus 
air eagaì gu'n teich thu air falbh o Chriosd le mì- 



31 

chreidimh an deigh dhuit tuiteam annta. Tha 
cuid a' peacachadh an aghaidh soluis, agus an sin, 
an aite teicheadh chum fola a chrathaidh, tha iad 
a' dol ni 's faide air falbh le mi-chreidimh, na chaidh 
iad le'n cùl-sleamhnachadh chum peacaidh, agus 
tha iad a' taladh smuaintean cruaidh mu thimchioìl 
Dhe agus Chriosd: ann an ardan an cridhe, is fearr 
leo ionnsuidh a thoirt air ceum an-earbsach agabhail, 
na gèilleadh do fhireantachd Dhe, agus tuiteam 
sìos aig cosaibh Chriosd, aig am bheil a làmhan 
sgaoilte mach chum gabhail ris na peacaich is mò. 

2. Nam biodh tu ad luidh air do scaldadh ann 
an losgadh siorruidh, mheasadh tu na throcair 
mhor, a bhi mach a ifrinn aon uair eile. Cha'n'eil 
aon an sin a ghabhas truas dhiot, na bheir boinne 
an uisge dhuit chum do theangaidh fhuarachadh. 

3. Ged tha do staid a nis muladach, na cuir as 
duit fein ma dheonaicheas Dia dàil dhuit anns an 
t-saoghal. An uair a bhuairear thu chum thu fein 
a mhilleadh tha mi aig toirt àithne dhùrachdach 
dhuit thu chuimhneachadh gu'n thoirmisg Dia e, 
a' radh, na dean mort." 

4. Na rach a mach ann do neart fein ann an 
uair a bhuairidh. Amhairc air Criosd, agus dean 
greim air san a ta comasach do ghleidheadh o 
thuiteam. " Chuir an Tighearna cuideachadh air 
aon a ta cumhachdach=" 

5: Na d'thoir aite dan diabhol. Na biodh eagal 
ort fantuinn ann do ghairm; ghea]l an Tighearna 
do ghieidheadh ann ad uile shligliibh, agus bithidh 
àithne air a thoirt do ainglibh mu d'thimchioll. 

6. Tha thu ann am mearachd mor le smuain- 
eachadh nach'eil staid ann cosmhuil ri do sta^dsa; 
oir cha do thachair deuchalnn air bith nut ach an 
ni a ta cumanta do dhaoinibh. 1 Cor. x, 13, Bha 
lionrnhoireachd do chioinn ghràdhaich Dhè air am 
buaìadh leis na buairibh cheudna o ifrinn, ged tha 



32 

tbusa arn beachd gu'm bheil do chor gun choimeas, 
agus bha iad air an saoradh uapa, agus a mi«chreid- 
imh agus an uile bhriatharan cruaidh nan aghaidh 
fèin air am faotainn a mach nam mearachd. 

7. An uair tha tbu air do bhuaireadh chum peac- 
aidh, teich a dh'ionnsuidh a gheallaidh sin. Isai. liv. 
17. Cha soirbhich inneal air bith a' dhealbhar 
a't'aghaidh. Bruthaidh Dia na sith gu h-aithghearr 
satan fuidh do chasaibh. Tha Dia diìeas nach leig 
dhuit bhi air d'fheuchainn thar do chomas, ach ni 
mailie ris an deuchainn slighe dol as mar an ceudna, 
chum gu'm bi thu comasach air a ghiulan. 

Tha eagal orm deir neach eile gu'm failnich mi 
ann an uair deuchainn. 

1 . Tha'n t'eagaì diadhuidh na ghleidheadh son- 
ruichte air a gheaìltuin anns a' chumhnant nuadh 
an aghaidh uile bhuairean chum peacaidh agus 
tuiteam air falbh. Ier. xxxii, 40. 

2. Dean faire agus urnuigh do ghnath, a chum 
gu measar thu airidh air dol as o na nithibhse uile , 
thig, agus seasamh an lathair Mhic an duine. 

3. Na rach a mach ann do neart fein, oir is e an- 
Dia siori uidh do dhidean, agus fodhad tha ghair- 
deinean bith-bhuan. Bi-sa n'ad fhear comhpairt 
do thrioblaidean an t-soisgeil a reir cumhachd Dhè, 
bi laidir anns a' ghràs a ta ann an Iosa Criosd. 
Amhairc ri Chriosd chum do neartuchadh leis an 
uile neart a reir cumhachd ghlormhoir chum an 
uile fhoighidin, agus fhad fhulangais, maille ri 
gairdeachas. Chràidh na flr-bhoghadh gu goirt 
Joseph, " agus thilg iad air, agus dh'fhuathaich iad 
e, ach dh'fhan a bhoghadh 'na neart, agus rinneadh 
gairdeinean a làmhan laidir le lamhaibh Dhè 
€humhachdaich Iacoib." 

4. Focal Dè is foeal dearbhta e. Feuch an neuì 
mor do fhianuisean o thoiseach an t-saoghail gus 
an là'n duigh, uile a' cur an seula ris gu'm bhel? 



33 

Dia firinneach ann a bhi a' coimhlionadh a gheall- 
anna ro-mhor agus luachmhor. 

5. Faic gràdh iongantach Chriosd ann a bhi 

\ . ^ 5 ' 

fagail a chathair glòirè, agus uchd Athar? agus a 
bhi air che-angal ris a chrann cheusaidh ann do 
naduir-sa, a' giukn feirge Dhe air son t-uile phea- 
cannan uamhasach; co-eignichidh so thu chum Dia 
leantuinn gu h-iom!an, cnum an t-Uan a leantuinn 
s:e b'e taobh an d'theid e, agus chum fantuinn 
maille ris ann a bhuaireadh. Amhairc ri Criosd 
chum a ghael a sgaoileadh ann do chridhe ]e spio- 
rad. Tha gi àdh iaidir mar am bàs ; cha'n urradh 
morain uisgeachean gradh a mhuchadh, ni mò's ur- 
rain tuiltean a bhathadh. 

Deir aon eiìe, tha mise ochionnfhad air mo 
bhuaireadh chum peacanna graineil agus sgriosail ; 
gu ciniteach is cealgoir mi ; bha mo bheatha mar 
ifrinn air an talamh. 

Earail. Cha bu mhath leam gu'm mealladh 
cealgair air bith a ta gabhai' flachd ann an peac- 
aibh uaigneach e fein le so, a bhi toirt a chreidsinn 
air fein nach'ed ann a pheacaibh a ta riaghladh os 
a choan ach anmhuinneachd, do bhrigh gu'm bheil 
a choguis 'ga leon an deigh dha am peacadh a chur 
an gniomh. 

Teich a dh'ionnsuidh fola Chriosd a chum 
cionta do pheacaibh a ta mar an scarlaid a ghlan- 
adh air falbh ; agus bithidh fah eachduin air gradh 
mathanais Dhè air a sgaoileadh ann do chridhe na 
mheadhon eifeacbdach a chum do ghleidheadh o 
phiileadh air t'-ais chum aimeadachd. Tha so sòill- 
eir o mhothachadh Phoil. Gal. ii* 20. Is e bhi 
'g amharc air Criosd air a cheusadh air son do 
pheacanna, agus do chùlsleamhnachaidh, an cuid- 
achadh is fearr a chum thusa bhi air do cheusadh 
maille ris, agus a chum gu'm biodh corp a pheac- 
aidh air a sgrios ; dhearbh na Corinthianaich gu'r 



84 

ann le bbi 9 g amharc, mar ann an sgàthan air gloir 
an Tighearna, is e sin, saibhreas gràis agus matha- 
nais Dhè trid fola Chriosd, a bha iad san air an 
eruth-atharrachadh a chum an iomaigh cheudna. 
2 Cor. iii. 18. 

Ni taisbeanadh air gràdh mathanais Dhè do cho- 
eigneachadhi is e so am beachd a bhios agad, Ma 
f huair Criosd bàs air do shon in uair a bha thu ad 
namhaid, uime sin thusa tha beo, tha bu chòir 
dhuit o so mach a bhi beo dhuit fein, ach dhasan a' 
bhasaich air do shon, agus a dh'eirich a rìs. 

Ma dh'fhoilisichear gràs Dhe tha toirt slainte 
dhuitsa, teagaisgidh e dhuit ain diadhuidhachd agus* 
anamiaiman saoghalta àicheadh ; oìbrìchidh e 
aithreachas soisgeulach annad ; leaghaidh e do 
chrìdhe reota chum gu'n cuimhnich thu do shligh- 
ean agus gu'm bi amhluidh ort, agus nach f hosgail 
thu ni's mò do bheul a bhrigh do mhaslaidh, an 
uair a chi thu gu'm bheil Dia rèidh riut aìr son 
gach uiie ni a rinn thu Esec. xvi. 63. Uime sin aii 
deigh dhuit tuiteam ged robh do chridhe marbh 
agus gu'n tuigse, 'gidheadh- dean cabhag a dh'ionn- 
suidh Chriosd le rughadh gruaidh, oir tha esan air 
ardachadh a chum aithreachas agus mathanas peac- 
aidh a thoirt. Gniomh. v. 31. Creid ged do 
pheacaich thu gu'm bheil fear tagraidh agad mailie 
ris an Athair losa Criosd am fìrean, a ta beo gu 
bràth a chum eadar ghuidh dheanamh air son nan 
ciontach, Bi sealltuinn suas risan a'tr son t-uile 
uireasbhuidhean a dheanamh suas duit. 

An deigh dhuit peacachadh na teich ni's faide o 
Dhia le mi-chreidimh, na rinn thu le do chùl- 
sleamhnachadh. Na spiòn do bhunait as a freamh- 
aibh air ball. 'Se so aon do innleachdaibh shaiain, 
air tùs do mhealladh a chum peacaidh agus an sin 
do shith a mhilleadh, do chràdh agus do chuir air 
seachran, agus do thoirt air faibh o t-oibre agtìs 



35 

t'fheumalachd do Dhia. Feudaidh moran pheac- 
annan aobhar iorasalachd. a thoirt dhuinn, ach 
cha'n'eil iad a' toirt aobhar dhuinn air dail a chur 
ann an gnothuchaibh ar slainte, 

3. Imich a mach ann an neart Chriosd agus bheir 
thu buaidh fa dheoigh. h e aon aobbar sir ar 
tuiteam ann an uair a bhuairidh, gu'm bheil sin a' 
dol a mach ann an neart a' ghrais a fhuair sinn a 
cheana. Uime sin bi beo an comhnuidh ann an 
dearbhadh agus fuidh fhaireachduin air do neo- 
^homas air cur an aghaidh a bhuairidh a's lugha, 
agus fuirich ann an Criosd anns am bheil gach uile 
iomlanachd a' gabhail comhnuidh. 

4. Bithidh e na ghradh air ìeth o Dhia, ma thar- 
las, trid tilgidh a steach nan saighdean teinteach so, 
agus buairean eile, gu'm bi thu air do ghleidheadh 
ad dhuisg o bhi meadh-bhlath, agus o spiorad suain 
a^us suaimhneis, ampeacadh a tado ghnath a' lean- 
tuinn uair a' bhuairidh so, agus tha buadhachadh 
gu mor air anns na naoimh, agus anns an t-saoghal, 
a dh'ain-deoin air gach freasdail dusgaidh, a reir 
mar roimh-innis Criosd. Mati. xxiv. agus xxv. 

5. Theagamh gu'm mair do bhuaireadh feadh 
uile laithean do bheatha. Na biodh fadal ort co 
mor air son saorsa, is a bhios ort, air son neart a 
chum cuir 'na agbaidh; tha sinn gu minic aig 
eigheach air son buaidh, o ar leisg, uime sin tha'm 
buaireadh air fhagail againn fathast; Thoir an aire 
do'n fhreagairt a thug Criosd do Phol. 2 Cor. xii. 
7—9. 

Cha robh saorsa ann o'n sgolb na fheoil ; ach so, 
tha mo ghras foghainnteach air do shon, oir tha 
mo neart iomlan an do laigse. Bi cinnteach do'n 
ni so, nach bi aig a' pheacadh tighearnas os do 
cheann, do bhrigh nach'eil thu fuidh an lagh ach 
| fuidh riaghiuidh grais ; agus gu'n d'thoir Dia cumh- 
achd dhuit an uair a ta thu fann, agus gu'm mead- 



36 



uich c do neart an uair nach'eil eumhachd agatl. 
Isai. xl. 29. Agus ann an creidimh nan geallannan 
iomlan a choisinn Chriosd ie fhuil, gabh misneach; 
dean ua.il! ann ad anmhuinneachdaibh do bhrigh 
gu'n gabh cumhachd Chriosd fòis ort. " Na dean 
aoibhneas tharam o mo namhaid, an uair a thuiteas 
mi, cirigh mi a rìs, an uair a shuiaheas mi an 
dorchadas, bithidh an Tighearna na sholus domh." 
Dean gairdeachas ann an Criosd trid an d'fhuair 
thu buaidh a cheana air an t saoghal, agus am bheil 
thti air do thogail maraon ris, agus suidh maraon 
ris an ionnadaibh flaitheal ann au losa Criosd. Cog 
an aghaidh a' pheacaitth, an t-shaogail, an lagha, 
a' bhàis, agus cumhachdan an dorchadais, mar ann 
an aghaidh naimhdean air an toirt a cheana fo chìs. 
Guidh le creidimh air son sin a cheannuich Criosd. 
Rom. v. 21, Mar rioghaich am pcacadh a chum 
bàis annadsa, gu'n rioghaich gràs a nis trid firean- 
tachd chum na beatha maireaunaich. Dean aoibh- 
neas ann an earbsa na beatha shiorruidh, far am 
mt> an gabh thu a dh'iongantas ri cumhachd agus 
gliocas Dhè, ann a bhi treòrachadh agus a cumail 
suas cnuimheag bhochd anmhunn trid a' Jeithide 
a threigsinnean, agus a bhuairean, agus a sblighe 
cham, na ga d' bhcireadh e thu air shghe rèidh 
chum gloire. Dhasan a bhuaidheachais bheir mise, 
deir losa, comas suidh sios uihille rium air mo 
righ-chathair, eadhon mar thug mise bu&irih, agus 
tha mi ar suidn sios maiile ri m'Athair air a righ 
cnaithar. Dean urnuigh air mo shonsa ta gu 
mimc air mo tUvfheuchatn le coiv anmhunn, agus 
le cogadh as an ieth a stigh. A nis dhasan tha 
comasach air ar gleidheadn o thuiteam, agus ar 
taisbtanadh neo locluiach an lathair a ghloire le 
aoibhneas ro mhor, biotlh uratm agus uachdranachd 
gu siorruidh< 



CR OCH. 



%^ 



%